Tło
Średniowieczne uczty i miód pitny
Co oznaczała uczta w średniowiecznej Irlandii, dlaczego miód pitny miał znaczenie, do czego służyła wielka sala i co bankiet w zamku dodaje do tego obrazu.
Zarezerwuj zamkową ucztę ↗Szybka odpowiedź
Średniowieczna irlandzka uczta była aktem gościnności w wielkiej sali, z mięsem z kotła lub z rożna, miodem i miodem pitnym. Miód pitny był popularnym napojem w średniowiecznej Irlandii, a sala bankietowa w Tara znana była jako dom krążenia miodu pitnego. Bankiet w Bunratty odtwarza nastrój podczas nowoczesnej czterodaniowej kolacji, a nie zrekonstruowanego menu.
Ucztowanie jako gościnność
Wikipedia podaje, że w dawnej Irlandii gościnność była obowiązkiem wszystkich wolnych właścicieli ziemskich, od których oczekiwano przyjmowania królów, biskupów i sędziów w swoich domach, a wiele dowodów na temat wczesnej irlandzkiej kuchni przetrwało w tekstach prawniczych i poezji spisanych od VII i VIII wieku. Uczta była więc zarówno obowiązkiem, jak i przyjemnością. To pomaga wyjaśnić, dlaczego bankiet w zamku, z gospodarzem witającym gości z wielu stron, wydaje się tak naturalną formułą.
Mięso, kotły i rożny
Według Wikipedii wczesne irlandzkie źródła opisują mięso gotowane w kotle, a także pieczone na rożnach. Solona wołowina trafiała do potrawek, a jeden z wierszy opisuje kawałki wołowiny, baraniny i szynki pieczone na rożnach z jarzębu po marynowaniu w soli i miodzie. Nabiał, który według Wikipedii nazywano białymi pokarmami, stanowił podstawę wyżywienia. Nic z tego nie mówi, co znajduje się na talerzu podczas bankietu. Pokazuje jednak, jak daleko współczesna kolacja odbiega od średniowiecznego stołu.
Miód i miód pitny
Miód był cennym, lecz obfitym towarem — podaje Wikipedia — a pszczelarstwo było szczególnie związane z Kościołem. Miód pitny, powstający z miodu fermentowanego z wodą, był popularnym napojem w średniowiecznej Irlandii. Wikipedia dodaje, że sala bankietowa na Wzgórzu Tary nosiła nazwę Tech Mid Chuarda, dom obracania miodu pitnego, a miód pitny często aromatyzowano leszczyną. Powitalny toast miodem pitnym podczas bankietu należy do tej tradycji, nawet jeśli sam napój jest współczesny.
Do czego służyła wielka sala
Wikipedia opisuje wielką salę jako główne pomieszczenie średniowiecznego zamku lub dużego domu. Była to sala wielofunkcyjna, służąca do przyjmowania gości i wspólnego spożywania posiłków przez domowników, a podwyższenie na jednym końcu mieściło stół honorowy. W Bunratty bankiet odbywa się w Wielkiej Sali, która jest właściwym miejscem na takie wydarzenie. Opis samego zamku mówi o wieczorze, który poprzez jedzenie, muzykę i śpiew przywraca atmosferę średniowiecznej Irlandii.
Co bankiet dodaje, a co pomija
Bankiet dodaje gospodarza, lokaja hrabiego, oraz śpiewaków występujących między daniami. Pomija kocioł i rożen. Zamek opisuje czterodaniową kolację i nic na jego stronie poświęconej bankietom nie twierdzi, że potrawy odtworzono z XV-wiecznych przepisów. Bankiety datuje się tam również na 1963 rok, co czyni tę tradycję dwudziestowieczną, osadzoną w piętnastowiecznym budynku. Należy cieszyć się nią właśnie tak: jako tematyczny wieczór w autentycznej scenerii.
Czego można się spodziewać w kielichu
Jak słodki jest miód pitny, zależy od producenta. Wikipedia podaje, że wbrew powszechnemu przekonaniu miód pitny może być wytrawny lub półsłodki, a także słodki, oraz że może być niegazowany lub musujący. Strona bankietowa zamku wymienia własny miód pitny w menu i informuje, że goście mogą również otrzymać czerwone lub białe wino oraz wodę. Jeśli nie pijesz alkoholu, poinformuj o tym przy rezerwacji i zapytaj personel w dniu wydarzenia.
Najczęściej zadawane pytania
Czym jest miód pitny?
Miód pitny to napój alkoholowy powstający w wyniku fermentacji miodu z wodą. Według Wikipedii może być słodki, półsłodki lub wytrawny.
Czy w średniowiecznej Irlandii naprawdę pito miód pitny?
Tak. Według Wikipedii miód pitny był popularnym napojem w średniowiecznej Irlandii, a sala bankietowa w Tarze nosiła nazwę domu krążącego miodu.
Czy menu bankietowe jest średniowieczne?
Zamek opisuje czterodaniową kolację i nie twierdzi, że potrawy odtworzono z XV-wiecznych przepisów. Menu należy traktować jako nowoczesną kolację w średniowiecznej scenerii.
Źródła